De conferentie

Voor ons studenten begon de conferentie op vrijdag 28 april om 17:00 met een korte kennismaking met Gail Meggersie, de moeder van de BSR en Bootie Toerien, haar rechterhand op de academie. Gail kende iedereen al bij naam. Vervolgens werden alle deelnemers van de conferentie uitgenodigd om ook naar de zaal te komen voor de officiële opening van de conferentie. Na een korte introductie van Bootie stelden alle studenten zich kort voor aan de aanwezigen.

Na het buffet wilde ik echter graag naar huis om m’n bed op te zoeken. Een dag eerder was er al een flinke hoofdpijn komen opzetten samen met een pijnlijke keel en een algehele mailaise. De langdurige reis, de warmte, de drukte. Alles bij elkaar was het me blijkbaar teveel geworden. De twee paracetamols hadden me tot dan toe redelijk staande gehouden, maar begonnen uit te werken.

De zaterdag is daarom ook volledig aan mij voorbij gegaan, althans voor wat betreft de conferentie. Goed uitzieken leek me verstandig en ik wilde niet het risico lopen om op m’n eerste lesdag nog steeds brak te zijn. Dus veel op bed gelegen, wel een blogje kunnen schrijven (om daarna uitgeput weer te gaan liggen), gezond gegeten (gelukkig wel trek), vroeg naar bed en zondag, jawel, weer fris opgestaan.

Die ochtend kwam Wim (mijn practioner die hier 150 meter verderop in een acomodatie verbleef) voorrijden om samen vroeg in het hotel te zijn voor een release. Die was me door een andere practitioner al aangeboden op de vrijdagavond, maar dat was er niet meer van gekomen. Het is toch altijd weer fijn zo’n release en die maakte dat ik vol energie en goede moed aan het dagprogramma kon beginnen.

De zondag had een divers programma. Allereerst een lezing over internetmarketing. Daarna was er tijd ingeruimd voor het ophalen van herinneringen door vertegenwoordigers van de dertig klassen die er sinds de oprichting van de academie in 1987 zijn geweest. Na de lunch werden alle nieuwe studenten door BSR practitioner Dian Louw uit Zuid-Afrika gewezen op de risico’s van het verblijf in Zuid-Afrika. ”Welcome to Africa!” riep ze, ”We’re living dangerously and it’s never boring!”

Dat was niet altijd vrolijkmakend, vaak ook herkenbaar (want bij ook moet je ook geen apparatuur zichtbaar in een auto achterlaten) maar blijkbaar wel noodzakelijk.

Ze riep ons ook op vooral de omgeving te gaan ontdekken en de dingen te gaan doen die je altijd al eens wilde doen, maar waar je nooit aan toegekomen bent. De lessen zijn van maandag tot en met vrijdag en vrijdagmiddag ben je na de wekelijkse toets vrij tot maandag. Dan start weer een nieuw studieblok. Gebruiken dus die vrije tijd!

De dag sloot af met pictionary onder leiding van Gail. Hilarisch, zeker met alle spraak- en taal-verwarring die dat opleverde. Ik zat nog in een winnend team ook. Als prijs bracht ik een zoutmolentje in ons huishouden. Ja, boffen hoor 😉

Op maandagmorgen werd de conferentie afgesloten met een prachtige lezing over hoe goed te ademen. Daarna volgden zeer interessante en soms tot tranen roerende case studies van 4 practitioners uit verschillende landen. Mooi om te horen hoe mensen op de rand van volledige invaliditeit of met jarenlange klachten waarbij artsen voor een raadsel staan, door BSR weer goed kunnen functioneren of zelfs geheel genezen.

Als ik dan eindelijk het gevoel hebt geland te zijn is het voorbij. De ontmoetingen met practitioners waar ik het afgelopen jaar mensen naartoe gestuurd heb, of waar ik om andere redenen al contact mee had in Nederland. Hugs waarvan één zelfs van een practitioner uit Vlaanderen, waar ik een vriendin naartoe stuurde. Een eind aan de vele gelukwensen en aanmoedigingen en aan de garanties dat we de mooiste tijd van ons leven tegemoet gaan.

En dat laatste wil ik maar al te graag aannemen bij het zien van al die vrolijke, bevlogen en hartverwarmende practitioners.